இளவரசி சூரிரத்னாவின் மரபு

உயர்நிலைப் பள்ளிக்கு முன், கொரிய மொழி மற்றும் கலாச்சாரத்தின் மீதான எனது வெளிப்பாடு நான் கேட்ட கே-பாப் மற்றும் நான் பார்த்த சில கே-நாடகங்களுக்கு மட்டுமே. எனது பிளேலிஸ்ட்களில் தோன்றிய சில Apink, 2NE1, SHINee மற்றும் BTS பாடல்களுடன், K-pop ஐக் கேட்பது தற்செயலானதை விட குறைவான நோக்கத்துடன் இருந்தது– K-pop என்பதை விட அதன் ஒலிக்கான இசையைக் கேட்பது . நான் எட்டாம் வகுப்பு படிக்கும் போது தான் கொரிய மொழி படிப்பதில் ஆழமாக ஈடுபட ஆரம்பித்தேன்.

அந்த நாள் எனக்கு நினைவிருக்கிறது; நானும் எனது நண்பர் ஹியூன் ஜியும் எங்கள் பெற்றோர் எங்களை பேட்மிண்டன் பயிற்சியிலிருந்து அழைத்துச் செல்வதற்காக காத்திருந்தோம். அவளுக்கு அம்மாவிடமிருந்து போன் வந்தது, அவர்கள் கொரிய மொழியில் பேச ஆரம்பித்தார்கள். அவள் ஈயோம்மா (엄마) மற்றும் அப்பா (아빠) என்று சொல்வதை நான் தற்செயலாகக் கேட்டேன். நான் அவர்களின் உரையாடலைக் கேட்க விரும்பவில்லை, ஆனால் அவளும் நானும் எங்கள் பெற்றோருக்கு ஒரே மாதிரியான பெயர்களைக் கொண்டிருப்பதால் நான் மிகவும் ஆர்வமாக இருந்தேன். மற்ற மொழிகளில், நான் பெரும்பாலும் அம்மா மற்றும் அப்பாவிற்கு “அம்மா” மற்றும் “அப்பா” என்று பலவிதமான மாறுபாடுகளைக் கேட்டிருக்கிறேன், ஆனால் அவர்கள் தமிழ் பேசாதவரை அவர்களின் பெற்றோர்களை அம்மா (அம்மா) அல்லது அப்பா (அப்பா) என்று யாரும் அழைப்பதை நான் கேள்விப்பட்டதே இல்லை. பெற்றோருக்கான பெயர்கள் கொரிய மொழியிலும் தமிழிலும் மிகவும் ஒத்திருப்பதால் இரு மொழிகளையும் ஆழமாகப் படிக்கத் தூண்டியது, அன்றிலிருந்து நான் நிறுத்தவில்லை.

கொரிய மொழி மற்றும் கலாச்சாரத்தின் மீது எனக்கு ஒரு தனி ஈடுபாடு உண்டு– இரண்டுமே தமிழைப் போலவே இருக்கின்றன, அவை கிட்டத்தட்ட ஒன்றுக்கொன்று தொடர்புடையதாக உணர்கின்றன. 

வரலாறு

சம்குக் யூசா (கொரியாவின் மூன்று ராஜ்ஜியங்கள் தொடர்பான புராணக்கதைகள், நாட்டுப்புறக் கதைகள் மற்றும் வரலாற்றுக் கணக்குகளின் 13 ஆம் நூற்றாண்டுத் தொகுப்பு), இந்தியாவில் சூரிரத்னா என்றும் , கொரியாவில் ஹியோ ஹ்வாங்-ஓக் என்றும் அழைக்கப்படும் ஒரு இளவரசியின் படி , புராணக்கதை உள்ளது. கப்பல் மூலம் கொரியா வந்தடைந்தார். அவளது தந்தை, அயுதாவின் ராஜா , ஒரு கனவில், கடவுள் தனது மகளை தூர தேசத்திற்கு அனுப்பி, கொரியாவில் உள்ள இளவரசனுக்கு திருமணம் செய்து வைக்கும்படி கூறினார். குற்றம் சாட்டப்பட்ட, இளவரசர் –கியூம்க்வான் கயாவின் மன்னர் சூரோ –அவரது ஆலோசகர்களின் ஆலோசனைகளை புறக்கணித்து , அந்தப் பகுதியில் இருந்து ஒரு கன்னிப் பெண்ணை தனது ராணியாகத் தேர்ந்தெடுக்கிறார்; அவரது போட்டி பிராவிடன்ஸால் அனுப்பப்படும் என்று கூறினார். அவள் வந்தபோது, ​​அவளுக்கு 16 வயது இருக்கும் என்று கூறப்படுகிறது. ராஜாவும் அவரது ராணியும் சேர்ந்து பன்னிரண்டு குழந்தைகளைப் பெற்றனர், அவர்களில் பத்து பேருக்கு கிம் என்ற கடைசிப் பெயரும் மற்ற இருவருக்கும் ராணியின் கடைசிப் பெயரான ஹியோவும் வழங்கப்பட்டது . ஆறு மில்லியனுக்கும் அதிகமான இன்றைய கொரியர்கள், குறிப்பாக கிம்ஹே கிம் , ஹியோ மற்றும் லீ (யி) குலங்களைச் சேர்ந்தவர்கள், ராணி ஹியோ ஹ்வாங்-ஓக்கின் நேரடி வழித்தோன்றல்களாக பழம்பெரும் ராணியிடம் தங்கள் பரம்பரையைக் கண்டறிந்துள்ளனர் .

கொரியாவின் கிம்ஹேயில் ஒரு கல்லறை உள்ளது , அது அவளுடையது என்று சிலரால் நம்பப்படுகிறது, மேலும் இந்தியாவில் உள்ள அயோத்தியில் ஒரு நினைவுச்சின்னம் உள்ளது, அதில் பல கொரியர்கள் தங்கள் பழம்பெரும் மூதாதையரை வணங்க வருகிறார்கள்.

மேற்கூறிய அயுதா இராச்சியம் வட இந்தியாவில் உள்ள நவீன அயோத்தியைக் குறிக்கிறது என்று மக்கள் நம்பும் அதே வேளையில், அயோத்தி உண்மையில் 13 ஆம் நூற்றாண்டில் சாகேதா என்று அறியப்பட்டது, மேலும் வரலாற்றில் மிகவும் பிற்பகுதியில் மறுபெயரிடப்பட்டது. கூடுதலாக, அயோத்தியில் அமைந்துள்ள ஹியோ ஹ்வாங்-ஓக் பற்றிய பதிவுகள் எதுவும் இல்லை . தாய்லாந்தில் அயுதா உண்மையில் அயுதாயா என்று ஊகங்கள் உள்ளன , இருப்பினும், சம்குக் யூசாவின் கலவைக்குப் பிறகு 1350 ஆம் ஆண்டு வரை தாய் நகரம் நிறுவப்படவில்லை . 

அயுத இராச்சியம் என்பது தென்னிந்தியாவின் முனையில் அமைந்துள்ள வரலாற்றுப் பேரரசான கன்னியாகுமரியைக் குறிக்கும் என்ற ஊகங்கள் அதிகரித்து வருகின்றன, ஏனெனில் இது முன்னர் ஆயுத நாடு என்று அழைக்கப்பட்டது . 13 ஆம் நூற்றாண்டில் தென்னிந்தியாவில் ஆட்சி செய்த இராச்சியம் பாண்டியர்கள் ஆகும் , மேலும் அவர்களின் கொடிகளில் இரண்டு மீன்களின் சின்னம் இருந்தது. கொரியாவில், இந்த சின்னம் நிறைய இடங்களில் உள்ளது, மேலும் இது Ssangeomun என்று குறிப்பிடப்படுகிறது . பண்டைய அதிகாரிகள் தங்கள் நாணயங்களில் இந்த சின்னத்தை பயன்படுத்தினர். கூடுதலாக, தென்னிந்தியா தென்கிழக்கு மற்றும் கிழக்கு ஆசியாவின் மற்ற பகுதிகளுடன் கடல் வணிகத்திற்கான மையமாக இருந்தது, மேலும் அயுதா ஒரு கடல்வழி சமூகமாக அறியப்பட்டதால், அயுதா இந்தியாவின் தெற்கு முனையில் அமைந்துள்ள சமூகத்தை குறிப்பிடுகிறார். இரண்டு மீன்களின் சின்னம்.

சம்குக் யூசாவின் ஓரளவு புராணத் தன்மையைக் கருத்தில் கொண்டு , இந்தக் கதைகள் கேள்விக்குரிய வரலாற்றுத் துல்லியத்தைக் கொண்டுள்ளன. இருப்பினும், உலகில் எஞ்சியிருக்கும் பழமையான செம்மொழிகளில் ஒன்றாகத் தமிழ் இருப்பதாகவும், தென்னிந்தியாவிற்கும் ஆசியாவின் பிற பகுதிகளுக்கும் இடையிலான வர்த்தகத்திற்கான சான்றுகளைக் கருத்தில் கொண்டு, தமிழ் மற்றும் கொரிய சமூகங்களுக்கு இடையே குறிப்பிடத்தக்க தொடர்புகள் ஏற்பட்டிருக்கலாம்.

மொழியியல் ஒற்றுமைகள்

கொரிய மொழியும் தமிழும் ஒருங்கிணைந்து பொருள்-வினை-பொருள் வரிசையைப் பின்பற்றுகின்றன. அவை 1500 க்கும் மேற்பட்ட சொற்களைக் கொண்டுள்ளன, அவை ஒரே மாதிரியான மற்றும் ஒத்த அர்த்தங்களைக் கொண்டுள்ளன. அந்தந்த கொரிய மற்றும் தமிழ் மொழிபெயர்ப்புகளுடன் ஆங்கில வார்த்தைகளின் சில எடுத்துக்காட்டுகள் இங்கே:

சில கலாச்சார ஒற்றுமைகள்

• இரண்டு கலாச்சாரங்களும் முதன்மையாக அரிசி அடிப்படையிலான உணவைக் கொண்டுள்ளன.
• ஐந்து கற்களை வைத்து விளையாடும் பாரம்பரிய விளையாட்டு, கொரிய மொழியில் கொங்கி என்றும், தமிழில் மஜோர்தம் என்றும் இரு பகுதிகளிலும் விளையாடப்படுகிறது .
• கொரிய டிரம் நடனம் தமிழின் தப்பாட்டத்தை ஒத்தது .
• கொரிய கிம்ச்சி மற்றும் தமிழ் ஒருகை அடிப்படையில் ஒரே மாதிரியானவை, கிம்ச்சி முட்டைக்கோஸ் மற்றும் மாம்பழத்தால் செய்யப்பட்ட ஒருகை .
• தமிழ் மற்றும் கொரிய கலாச்சாரம் இரண்டும் ஒரு வகை அரிசி மதுவை பகிர்ந்து கொள்கின்றன. தமிழில் இது சுண்டக் கஞ்சி என்றும் , கொரிய மொழியில் மக்ஜியோல்லி என்றும் அழைக்கப்படுகிறது .
• கொரிய மற்றும் தமிழ் சமையலில் அரிசி கேக் உள்ளது, இது கொரிய மொழியில் tteok என்றும் தமிழில் கொழுக்கட்டை என்றும் அழைக்கப்படுகிறது.
• இரு பகுதிகளும் தங்கள் கலாச்சாரங்களில் பௌத்த செல்வாக்கைக் கொண்டுள்ளன.

தென் கொரியாவிற்கும் தென்னிந்தியாவிற்கும் இடையில் சுமார் 5000 கிலோமீட்டர்கள் உள்ளன, மேலும் இரு நாடுகளுக்கும் இடையே எந்த தொடர்பும் இல்லாமல் இருக்கலாம். இளவரசி சூரிரத்னா முற்றிலும் ஒரு கட்டுக்கதையாக இருந்திருக்கலாம் மற்றும் இரண்டு கலாச்சாரங்களுக்கிடையேயான ஒற்றுமைகள் முற்றிலும் தற்செயலாக இருக்கலாம். இருப்பினும், தென்னிந்திய வம்சாவளியைச் சேர்ந்த ஒருவராக, நான் எனது ஆசிய-அமெரிக்க சமூகத்திலிருந்து வெளியேறுவது போல் அடிக்கடி உணர்கிறேன். ஆசியாவின் முற்றிலும் வேறுபட்ட பகுதியிலுள்ள எனது மக்களுக்கும் மற்ற மக்களுக்கும் இடையே இந்த கலாச்சார மற்றும் மொழியியல் இணைப்புகள் உள்ளன என்ற உண்மை, ஒருவேளை நாம் மிகவும் வித்தியாசமாக இல்லை என உணர வைக்கிறது.

எழுதியவர் அந்தரா மகேஸ்வரன்